Morphine

Cocoon Morphine

Toen grunge op zijn hoogtepunt was, klonk Morphine als geen enkele andere band. Het trio uit Boston creëerde een heel eigen, kenmerkend en meeslepend muzikaal universum, dat zanger Mark Sandman "low rock" doopte. Het geluid was opgebouwd rond Sandmans tweesnarige slidebas en karakteristieke zang, de bariton- en tenorsaxofoon van Dana Colley en het minimalistische drumwerk van Jerome Deupree en Billy Conway. Morphine werd een van de meest markante cultbands van de jaren 90, maar het verhaal kwam in 1999 abrupt ten einde toen Sandman tijdens een concert in Italië op het podium overleed aan een hartaanval.

Meer dan 25 jaar later zet "Cocoon" een opmerkelijk laatste punt achter de geschiedenis van de band. De acht nummers van het album werden opgenomen tijdens studiosessies van Morphine aan het eind van de jaren 90, maar Sandman besloot destijds het materiaal opzij te leggen terwijl de band werkte aan wat hun laatste album zou worden.

Decennia later werden de opnames teruggevonden in de archieven van de band. Sandmans levenspartner en beheerder van het muzikale erfgoed van Morphine, Sabine Hrechdakian, werkte samen met producer Paul Q. Kolderie (Radiohead, Pixies) om de originele mastertapes over te zetten en de opnames zorgvuldig samen te voegen tot een compleet album. Dana Colley keerde terug om nieuwe saxofoonpartijen op te nemen, terwijl Kolderie de nummers opnieuw mixte.

"Cocoon" is daarom veel meer dan zomaar een verzameling demo's en niet eerder uitgebrachte opnames. Het is een volwaardig Morphine-album dat een band in voortdurende muzikale ontwikkeling documenteert – en dat op opmerkelijke wijze bijna drie decennia heeft gewacht om eindelijk het daglicht te zien.