Anthrax | Cursum Perficio

Ontstaan uit de rauwe underground van New York in de vroege jaren 80, trad Anthrax naar voren en verenigde de halsbrekende snelheid van West Coast thrash met de agressiviteit van East Coast hardcore punk, wat een geheel nieuwe blauwdruk schiep voor een epische subgenre. Samen met hun generatiegenoten van legendarische, stadionvullende iconen stelde Anthrax de wet vast voor wat agressieve gitaarmuziek kon bereiken. Ze daagden conventies uit, injecteerden een aanstekelijk, hoogenergetisch gevoel voor humor en een streetwear-esthetiek in een anders historisch sombere muziekscene. Decennia lang waren ze een drijvende kracht binnen de heavy metal-wereld, een vaste waarde die voortdurend langverwachte nieuwe albums afleverde, tot ver in hun derde en zelfs vierde decennium als band. Maar geen echt nieuw materiaal heeft het daglicht gezien in de afgelopen tien jaar of daaromtrent. Tot nu toe, welteverstaan.

Cursum Perficio: De tien jaar lange wachttijd is doorbroken

Het internationale metalmilieu is volledig losgegaan met de aankondiging van Anthrax' langverwachte 12e studioalbum, Cursum Perficio. Gepland voor release op 18 september 2026, markeert de nieuwe plaat hun eerste volledige verzameling van nieuw studiemateriaal in een decennium, na het veelgeprezen "For All Kings" uit 2016. Het album is opgenomen in Dave Grohl's Studio 606 samen met de jarenlange producer Jay Ruston, en vertegenwoordigt een triomfantelijke terugkeer die bijna niet tot stand kwam vanwege de onverwachte wereldwijde obstakels in de vroege jaren 2020.

De eerste single, "It's For the Kids," heeft al bewezen dat de enorme pauze absoluut niets heeft gedaan om hun kenmerkende thrash-aanval te vertragen, door een woedende salvo van precisie-riffs van Scott Ian en schitterend drumwerk van Charlie Benante te leveren. De Latijnse titel – die vertaald kan worden als "Ik voltooi mijn reis" of "Ik zal volhouden" – belichaamt de veerkracht van de band en hun weigering om gas terug te nemen. Dus we kunnen uitkijken naar een plaat die ongelooflijk brutaal, riff-gecentreerd en volledig compromisloos is. Precies zoals we Anthrax kennen en liefhebben.